مدیریت
- 
آنچه برای بقای هر سیستمی لازم است بخش مدیریت می باشد که هر چه این مدیریت قوی تر و مدبر تر باشد سیستم درستر عمل می کند. امروزه بحث مدیریت یکی از مسائل مهم برای جوامع پیشرفته و در حال توسعه تلقی می شود .انواع گرایشها مانند مدیریت فردی و مدیریت سازمانی تا سیستمهای تضمین کیفیت مدیریت را زیاد شنیده ایم .به هر حال مدیریت هم درجاتی دارد از مدیریت فردی تا مدیریت عالی بر کشورها که نصیب سیاستمدران می گردد .در همه اینها بخش تدبیر واطلاعات و رویه های کنترلی و آشنایی اجزا به وظایف لازم است .حال اگر سیستمی بدون حضور فیزیکی مدیری بخواهد اداره شود چگونه می تواند اداره شود . یعنی سیاستگذاری روزانه اعمال نشود یا .........فقط در صورتی این امکان وجود دارد که تمام اجزا از قبل برنامه ریزی بر اساس قابلیتها شده باشند . به نظر من تمام ذرات هستی دارای شعور هستند از ذرات بی جان تا موجودات پیچیده چرا که در غیر اینصورت چنین مدیریت عالی در این همه سیستم پیچیده و در هم تنیده امکان پذیر نمی باشد . قوانین جذب که بشر به تازگی درک کرده و هنوز هم در ابتدا یی ترین مراحل هست بی ربط با این شعور نیستند .
1- (سَبَّحَ لِلّهِ مافِى السَّمَواتِ وَاهَرْضِ وَهُوَ الْعَزِيزُ الْحَكِيمُ؛.آن چه در آسمان ها وزمين است، خدا را تنزيه مى كند و اوست عزيز و حكيم).تمام ذرات جهان خدا را حمد و تسبيح مى گويند.
به هر حال عملکرد این مجموعه گسترده موجب خلق موجودات پیچیده ودر نهایت آدمها شده است . اشرف مخلوقات از نظر خداوند تمامی آدمها نیستند چرا که معمولا همه بخش فیزیکی را در نظر می گیرند که تکاملش کاملا محسوس است در حالی که پیشرفت سامانه هایی مانند ترس یا مکان یابی در موجودات هم قابل تامل است .نفس آدمی هم نسبت به سایر موجوات باید تفاوتهایی داشته باشد که تقابل و تقوا سبب شکل گیری اشرف مخلوقات خواهد گردید .
موضوع دیگر که ربطی به مباحث بالا ندارد چرخه ماده و انرزی و تبدیل به یکدیگر می باشد که یکی از روندهای ثابت هستی هست . شباهت مردن و زنده شدن یعنی حیات فیزیکی و سپس روح و دوباره معاد جسمانی در موجودات با چرخه ماده و انرزی قابل تامل می باشد .
در قرآن كريم بعضى از آيات وجود دارد كه با صراحت به سير و حركت حيوانات و همه جنبندهها و پرندهها به سوى معاد و قيامت اشاره مىكند:
(وَمَا مِنْ دَابَّةٍ فِي الْأَرْضِ وَلَا طَائِرٍ يَطِيرُ بِجَنَاحَيْهِ إِلَّا أُمَمٌ أَمْثَالُكُمْ مَا فَرَّطْنَا فِي الْكِتَابِ مِنْ شَيْءٍ ثُمَّ إِلَى رَبِّهِمْ يُحْشَرُونَ)؛ الانعام (6)، آيه 38. «نيست هيچ جنبندهاى در زمين و نيست هيچ پرندهاى كه با دو بال خود پرواز مىكند، مگر اينكه همه آنها مانند شما انسانها، امتها و هستند و ما در كتاب تكوين، چيزى را بىحساب به وجود نياوردهايم. و سپس همه اين جنبندهها و پرندهها، به سوى پروردگارشان محشور مىشوند».
توسط : مرتضی صادقی - جمعه 17 مهر 1388 - 13:07:35
