اخلاق
- 
اخلاق مفهومی است که تعاریف بسیاری توسط بزرگان تاریخ در باب آن گفته شده است . بعضی تبعیت از قانون تعریف کرده اند و بعضی گفته اند که خوبی و بدی را می شناساند . عده ای هم مجموعه ای از ارزش ها در رفتار جمعی و اجتماعی معنی کرده اند . انسان موجودی اجتماعی است که در زندگی اجتماعی شامل حقوقی است و لازم هست حقوق دیگری را نیز رعایت کند . اخلاق مفهومی است که بر این امر دلالت می کند . ادیان نیز هر کدام ارزش گذاری درباره اخلاق دارند وبعضی نیز نتیجه رعایت ارزش های اخلاقی را بیان کرده اند . زرتشت توسط سه کلمه ارزش گذاری اخلاقی را تعریف کرده و بودا مسئله رنج و آرامش را نتیجه ارزشهای اخلاقی دانسته است .ادیان آسمانی معاد را جایگاه ارزشیابی اخلاقی دانسته اند .
حالا از ابتدا فکر کنیم از لحظه ای که رفتار و حرکت و حسها بوجود نیامده اند . ذرات بنیادی تشکیل اتمها را داده اند واتمها تشکیل جامعه اتمی را داده اند که ماده نامیده شده است . خوب اتمها هر کدام حق و حقوقی نسبت به اتمهای اطراف خوددر رابطه دارند . شاید اینطور باشد که جهت پایداری جامعه اتمی نباید الکترونهای دیگران را از مدار خارج کنند تا جامعه ماده پایدار بماند . وقتی که کهکشانها هم بوجود آمدند هر ستاره ای باید منظومه خودش را داشته باشد تا کهکشان پایدار باشد .
خوب جلوتر برویم سلول بوجود آمد و باز هم جامعه سلولی بوجود آمد .خوب سلولها هم نسبت به هم حق و حقوقی پیدا کردند که شرط پایداری جامعه سلولی به رعایت این حقوق هست .فرض کنیم سلولی هستیم فاقد حواس و نیازمند میدان حیات برای پایدار کردن ارگان زنده .اگر واقعا سلول بودیم چه تصوری از حقوق داشتیم .
باز هم جلوتر می رویم جایی که مفهوم اخلاق بهتر شکل می گیرد یعنی در جوامع درختی یا جنگل . تلاش در جهت کسب منابع حیاتی مانند نور خورشید و آب و املاح مدنی شاید سبب ضایع کردن حقوق دیگر درختها می شود در جنگل .
بعد از بوجود آمدن حرکت در موجودات مفهوم اخلاق پر رنگتر می شود و در انسان بواسطه پیچیدگی روابط این مفهوم دچار چنان پیچیدگی می شود که تعریف واحدی نمی توان یافت
توسط : مرتضی صادقی - سه شنبه 8 تير 1389 - 21:22:09
